دسته: غزل

شماره 357   چو آن کان کرم ما را شکارست به هر دم هدیه ما را ده هزارست   که ما را نردبان زرین و سیمین نهد چون قصد ما بر بام یارست   بلادری‌ست در عالم نهانی که بر ما گنج و بر بیگانه مارست   به پیش ما خزینه سیم مشمر که ما…

شماره 356   تو را در دلبری دستی تمامست مرا در بی‌دلی درد و سقامست   بجز با روی خوبت عشقبازی حرامست و حرامست و حرامست   همه فانی و خوان وحدت تو مدامست و مدامست و مدامست   چو چشم خود بمالم خود جز تو کدامست و کدامست و کدامست   جهان بر روی…

شماره 355   در این خانه کژی ای دل گهی راست برون رو هی که خانه خانه ماست   چو بادی تو گهی گرم و گهی سرد رو آن جا که نه گرما و نه سرماست   تو خواهی که مرا مستور داری منم روز و همیشه روز رسواست   تو میرابی که بر جو…