دسته: شیخ بهایی

حکایة العابد الذی کان قوته العلف لیأمن دینه من التلف   نوجوانی از خواص پادشاه می‌شدی، با حشمت و تمکین، به راه   دل ز غم خالی و سر پر از هوس جمله اسباب تنعم پیش و پس   بر یکی عابد، در آن صحرا گذشت کاو علف می‌خورد، آن آهوی دشت   هر زمان،…

فی ذم المتمکنین فی المناصب الدنیویة للحظوظ الواهیة الدنیة   نان و حلوا چیست؟ ای فرزانه مرد منصب دنیاست، گرد آن مگرد   گر بیالایی از او دست و دهان روی آسایش نبینی در جهان   منصب دنیا نمی‌دانی که چیست؟ من بگویم با تو، یک ساعت بایست   آنکه بندد از ره حق پای…

فی الترغیب فی حفظ اللسان و هو من احسن صفات الانسان   نان و حلوا چیست؟ قیل و قال تو وین زبان پردازی بی‌حال تو   گوش بگشا، لب فرو بند از مقال هفته هفته، ماه ماه و سال سال   صمت عادت کن که از یک گفتنک می‌شود تاراج، این تخت الحنک   ای…