دسته: حافظ

  غزل    ۴۱۶   خنک نسيم معنبر شمامه‌ای دلخواه که در هوای تو برخاست بامداد پگاه   دليل راه شو ای طاير خجسته لقا که ديده آب شد از شوق خاک آن درگاه   به ياد شخص نزارم که غرق خون دل است هلال را ز کنار افق کنيد نگاه   منم که بی تو…

  غزل    ۴۱۵   ای پيک راستان خبر يار ما بگو احوال گل به بلبل دستان سرا بگو   ما محرمان خلوت انسيم غم مخور با يار آشنا سخن آشنا بگو   برهم چو می‌زد آن سر زلفين مشکبار با ما سر چه داشت ز بهر خدا بگو   هر کس که گفت خاک در…

  غزل    ۴۱۴   گلبن عيش می‌دمد ساقی گلعذار کو باد بهار می‌وزد باده خوشگوار کو   هر گل نو ز گلرخی ياد همی‌کند ولی گوش سخن شنو کجا ديده اعتبار کو   مجلس بزم عيش را غاليه مراد نيست ای دم صبح خوش نفس نافه زلف يار کو   حسن فروشی گلم نيست تحمل…