دسته: امام خمینی (ره)

هوای وصال   در پیچ و تاب گیسوی دلبر، ترانه است دل برده فدایی هر شاخ شانه است   جان در هوای دیدن رخسار ماه توست در مسجد و کنیسه نشستن بهانه است   در صید عارفان و ز هستی رمیدگان زلفت چو دام و، خال لبت همچو دانه است   اندر وصال روی تو…

پرتو عشق   عشق اگر بال گشاید به جهان، حاکم اوست گر کند جلوه در این کوْن و مکان، حاکم اوست   روزی ار رُخ بنماید ز نهانخانه خویش فاش گردد که به پیدا و نهان، حاکم اوست   ذرّه ای نیست به عالم که در آن عشقی نیست بارک اللّه که کران تا به…

مبتلای دوست   باد صبا، گذر کنی ار در سرای دوست بر گو که: دوست سر ننهد جز به پای دوست   من سر نمی نهم، مگر اندر قدوم یار من جان نمی دهم، مگر اندر هوای دوست   کردی دل مرا ز فراق رُخت، کباب انصافْ خود بده که بُوَد این سزای دوست؟  …