دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل شمارهٔ ۹۰ چند دلهای مبتلا شکنی دلفریبی، تو دل چرا شکنی چند پیوند جان ما گسلی چند پیمان و عهد ما شکنی پا نیارم کشید از سر کوی گر سرم را هزار جا شکنی شکنی گر دل رضی سهل است تو که جام جهـٰان نما شکنی

غزل شمارهٔ ۹۱ نگاهی دیدم از چشم سیاهی که کوه صبر پیشش بود کاهی اگر برقع براندازی ز رخسار کرشمه گیرد از مه تا به ماهی بهارم را تماشا کن نگارا سرشگم ارغوان و چهره کاهی اگر یک ذره زو تابد بر آفاق کند هر ذره را خورشید و ماهی همی خواهم که آن نامهربان…

شماره 416 مطرب و نوحه گر عاشق و شوریده خوش است نبود بسته بود رسته و روییده خوش است   تف و بوی جگر سوخته و جوشش خون گرد زیر و بم مطرب به چه پیچیده خوش است   ز ابر پرآب دو چشمش ز تصاریف فراق بر شکوفه رخ پژمرده بباریده خوش است  …