دسته: اپلیکیشن نینوایان

غزل شمارهٔ ۱   زهی طروات حسن و کمال نور و صفا که از جمال تو بیناست چشم نابینا کدام خوب علم گشت در جهان به وفا تو از مقولهٔ خوبان عالمی حاشا بهار عشق دل از دیده مبتلا گردید هر آن وفا که توبینی بلاست بر سر ما زدوده‌اند حریفان ز دل غم کم…

شماره 456 ما را کنار گیر تو را خود کنار نیست عاشق نواختن به خدا هیچ عار نیست   بی حد و بی‌کناری نایی تو در کنار ای بحر بی‌امان که تو را زینهار نیست   زان شب که ماه خویش نمودی به عاشقان چون چرخ بی‌قرار کسی را قرار نیست   جز فیض بحر…

غزل شمارهٔ ۲   شوری نه‌چنان گرفت ما را کز دست توان گرفت ما را ما هیچ گرفته‌ایم از او او هیچ از آن گرفت ما را هر گه بتو عرض حال کردیم در حال زبان گرفت ما را درد دل ما نمیکنی گوش درد دل از آن گرفت ما را هشدار که صرصر اجل…