دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۲۲۰ نهج البلاغه: نکوهش قضاوت با ظنّ و گمان
نکوهش قضاوت با ظنّ و گمان و فرمود (ع): از عدالت نيست، داورى از روى گمان. سوء ظن درباره دوستان ثقه ظلم است: امام(علیه السلام) در این کلام حکیمانه، به نکته قابل ملاحظه اى مربوط به روابط اجتماعى اشاره مى کند و مى فرماید: «داورى در حق افراد مورد اطمینان، با تکیه بر…
-
حکمت ۲۲۲ نهج البلاغه: چشمپوشى از خطای دیگران
چشمپوشى از خطای دیگران و فرمود (ع): از بهترين كارهاى مرد بزرگوار، چشم پوشى اوست از آنچه مى داند. بهترين اعمال كريمان: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به نكته مهمى درباره آداب معاشرت اشاره كرده، مى فرمايد: «يكى از باارزش ترين كارهاى كريمان تغافل از چيزهايى است كه از آن آگاهند (و…
-
حکمت ۲۲۳ نهج البلاغه: حیا، عامل پوشش عیوب
حیا، عامل پوشش عیوب و فرمود (ع): هر كه حيا جامه اى بر او پوشاند، كسى عيبى در او نبيند. بركات حيا: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به نكته اى درباره حيا اشاره كرده، مى فرمايد: «كسى كه حيا لباس خود را بر او بپوشاند، مردم عيب او را نخواهند ديد»; (مَنْ…