دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۲۰۲ نهج البلاغه: بیعت مشروط طلحه و زبیر
بیعت مشروط طلحه و زبیر طلحه و زبير به او گفتند با تو بيعت مى كنيم بدين شرط كه ما هم در امر خلافت با تو شريك شويم. فرمود: نه، شما با من باشيد در نيرو بخشيدن و پايدارى كردن. و به هنگام سختى و درماندگى دو يار من باشيد. بيعت مشروط! …
-
حکمت ۲۰۳ نهج البلاغه: ترس از خدا و یاد مرگ
ترس از خدا و یاد مرگ و فرمود (ع): اى مردم، از خدا بترسيد. خدايى كه اگر سخن گوييد، مى شنود و اگر چيزى در دل نهان كنيد، مى داندش. و بر مرگ پيشى گيريد، مرگى كه اگر بگريزيد به شما مى رسد و اگر بايستيد، مى گيردتان و اگر فراموشش كنيد، شما را…
-
حکمت ۲۰۴ نهج البلاغه: بىتوجهى به ناشکرى مردم
بىتوجهى به ناشکرى مردم و فرمود (ع): دلسرد نكند تو را از نيكوكارى، كسى كه نيكوكاريت را سپاس نمى گويد. گاه كسى تو را سپاس گويد كه از نعمت تو بهره مند نشده است. و تو از سپاس گفتن ديگران، بيش از آنكه ناسپاسان تباه كرده اند، به دست خواهى آورد و خدا نيكوكاران…