دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۴۰۱ نهج البلاغه: سازگاری و هماهنگی با مردم
سازگاری و هماهنگی با مردم هماهنگى معقول با مردم: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه اشاره به يك نكته لطيف اجتماعى مى كند مى فرمايد: «هماهنگى با مردم در اخلاقشان سبب در امان بودن از كينه توزى و دشمنى آن هاست»; (مُقَارَبَةُ النَّاسِ فِي أَخْلاَقِهِمْ أَمْنٌ مِنْ غَوَائِلِهِمْ). شك نيست كه هر قوم و جمعيت…
-
حکمت ۴۰۲ نهج البلاغه: نکوهش گفتار بیجا
نکوهش گفتار بیجا فراتر از حد تو سخن مگو: از مقدمه اين كلام استفاده مى شود كه شخصى در حضور امام(عليه السلام) سخنى بيش از حد و مقدار خود گفت (و به تعبير رايج ميان مردم: بزرگ تر از دهانش حرف زد) امام(عليه السلام) براى اين كه او را بر سر جايش بنشاند و…
-
حکمت ۴۰۳ نهج البلاغه: کارهای متفاوت و موفقیت کم
کارهای متفاوت و موفقیت کم پراكنده كارى و شكست: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه اشاره به يكى از اصول مهم مديريت كرده، مى فرمايد: «كسى كه به كارهاى مختلف بپردازد نقشه ها و تدبيرهايش به جايى نمى رسد»; (مَنْ أَوْمَأَ إِلَى مُتَفَاوِتِ خَذَلَتْهُ الْحِيَلُ). افراد زيادى را در جامعه مى بينيم كه قانع…