دسته: نهج البلاغه
-
حکمت ۳۴۵ نهج البلاغه: نعمت دست نيافتن به گناه
نعمت دست نيافتن به گناه عمت عدم توانايى بر گناه: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به نكته اى اشاره مى كند كه از جهاتى قابل دقت است، مى فرمايد: «عدم توانايى بر گناه، نوعى عصمت است»؛ (مِنَ الْعِصْمَةِ تَعَذُّرُ الْمَعَاصِي). مى دانيم عصمت معناى عامى دارد كه به معناى محفوظ ماندن، به…
-
حکمت ۳۴۶ نهج البلاغه: نتیجه درخواست از مردم
نتیجه درخواست از مردم تا مى توانى از كسى تقاضا مكن: امام عليه السلام درباره تقاضا نزد اشخاص مختلف نكته جالبى را بيان مى كند ومى فرمايد: «آبرويت جامد است و تقاضا آن را آب كرده و فرو مى ريزد. ببين آن را نزد كه فرو مى ريزى»؛ (مَاءُ وَجْهِکَ جَامِدٌ يُقْطِرُهُ السُّؤَالُ، فَانْظُرْ…
-
حکمت ۳۴۷ نهج البلاغه: اعتدال در مدح دیگران
اعتدال در مدح دیگران حدّ مدح و ستايش: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه به مطلب مهمى درباره افراط و تفريط در ستايش افراد اشاره كرده، مى فرمايد: «مدح و ستايشِ بيش از حدّ استحقاق، تملق است و كمتر از استحقاق، عجز و درماندگى و يا حسد است»؛ (الثَّنَاءُ بِأَكْثَرَ مِنَ آلاِسْتِحْقَاقِ مَلَقٌ،…