دسته: شعرا

غزل    ۱۴۳   سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد وان چه خود داشت ز بيگانه تمنا می‌کرد   گوهری کز صدف کون و مکان بيرون است طلب از گمشدگان لب دريا می‌کرد   مشکل خويش بر پير مغان بردم دوش کو به تاييد نظر حل معما می‌کرد   ديدمش خرم و خندان قدح…

غزل    ۱۴۲   دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد شد سوی محتسب و کار به دستوری کرد   آمد از پرده به مجلس عرقش پاک کنيد تا نگويند حريفان که چرا دوری کرد   مژدگانی بده ای دل که دگر مطرب عشق راه مستانه زد و چاره مخموری کرد   نه به هفت آب…

غزل    ۶۰   آن پيک نامور که رسيد از ديار دوست آورد حرز جان ز خط مشکبار دوست   خوش می‌دهد نشان جلال و جمال يار خوش می‌کند حکايت عز و وقار دوست   دل دادمش به مژده و خجلت همی‌برم زين نقد قلب خويش که کردم نثار دوست   شکر خدا که از مدد…