دسته: شعرا

بار یار     اکنون که در میکده بسته است به رویم بهتر که غم خویش به خمار بگویم   من کشته آن ساقی و پیمانه عشقم من عاشِق دلداده آن روی نکویم   پروانه صفت در برِ آن شمع بسوزم مجنونم و در راه جنون بادیه پویم   راز دل غمدیده خود را به…

وادی ایمن   من در این بادیه صاحبنظری می‏جویم راه گم کرده‏ام و راهبری می‏جویم   از ورق پاره عرفان، خبری حاصل نیست از نهانخانه رندان، خبری می‏جویم   مسند و خرقه و سجاده ثمربخش نشد از گلستان رُخ او، ثمری می‏جویم   ایمنی نیست در این وادی ایمن، ما را من در این وادی…

بت یکدانه   خرّم آن روز که ما عاکف میخانه شویم از کف عقل، برون جسته و دیوانه شویم   بشکنیم آینه فلسفه و عرفان را از صنمخانه این قافله، بیگانه شویم   فارغ از خانقه و مدرسه و دیر شده پشت پایی زده بر هستی و فرزانه شویم   هجرت از خویش نموده، سوی…