دسته: شعرا

شماره 26   هر لحظه وحی آسمان آید به سر جان‌ها کاخر چو دردی بر زمین تا چند می‌باشی برآ   هر کز گران جانان بود چون درد در پایان بود آنگه رود بالای خم کان درد او یابد صفا   گل را مجنبان هر دمی تا آب تو صافی شود تا درد تو روشن…

شماره 25   من دی نگفتم مر تو را کای بی‌نظیر خوش لقا ای قد مه از رشک تو چون آسمان گشته دوتا   امروز صد چندان شدی حاجب بدی سلطان شدی هم یوسف کنعان شدی هم فر نور مصطفی   امشب ستایمت ای پری فردا ز گفتن بگذری فردا زمین و آسمان در شرح…

شماره 24   چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را   خورشید چون افروزدم تا هجر کمتر سوزدم دل حیلتی آموزدم کز سر بگیرم کار را   ای عقل کل ذوفنون تعلیم فرما یک فسون کز وی بخیزد در درون…