دسته: شعرا

غزل شماره 123   دیدم شه خوب خوش لقا را آن چشم و چراغ سینه‌ها را   آن مونس و غمگسار دل را آن جان و جهان جان فزا را   آن کس که خرد دهد خرد را آن کس که صفا دهد صفا را   آن سجده گه مه و فلک را آن قبله…

غزل شماره 122   دیدم رخ خوب گلشنی را آن چشم و چراغ روشنی را   آن قبله و سجده گاه جان را آن عشرت و جای ایمنی را   دل گفت که جان سپارم آن جا بگذارم هستی و منی را   جان هم به سماع اندرآمد آغاز نهاد کف زنی را   عقل…

غزل شماره 121   چون خانه روی ز خانه ما با آتش و با زبانه ما   با رستم زال تا نگویی از رخش و ز تازیانه ما   زیرا جز صادقان ندانند مکر و دغل و بهانه ما   اندر دل هیچ کس نگنجیم چون در سر اوست شانه ما   هر جا پر…