دسته: شعرا

غزل شماره 145   ای وصالت یک زمان بوده فراقت سال‌ها ای به زودی بار کرده بر شتر احمال‌ها   شب شد و درچین ز هجران رخ چون آفتاب درفتاده در شب تاریک بس زلزال‌ها   چون همی‌رفتی به سکته حیرتی حیران بدم چشم باز و من خموش و می‌شد آن اقبال‌ها   ور نه…

غزل شماره 144   عقل دریابد تو را یا عشق یا جان صفا لوح محفوظت شناسد یا ملایک بر سما   جبرئیلت خواب بیند یا مسیحا یا کلیم چرخ شاید جای تو یا سدره‌ها یا منتها   طور موسی بارها خون گشت در سودای عشق کز خداوند شمس دین افتد به طور اندر صدا  …

غزل شماره 143   دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را گفتمش خدمت رسان از من تو آن مه پاره را   سجده کردم گفتم این سجده بدان خورشید بر کو به تابش زر کند مر سنگ‌های خاره را   سینه خود باز کردم زخم‌ها بنمودمش گفتمش از من خبر ده دلبر خون خواره…