دسته: مولانا

شماره 551 جان و جهان چو روی تو در دو جهان کجا بود گر تو ستم کنی به جان از تو ستم روا بود   چون همه سوی نور تست کیست دورو به عهد تو چون همه رو گرفته‌ای روی دگر کجا بود   آنک بدید روی تو در نظرش چه سرد شد گنج که…

شماره 550 پنبه ز گوش دور کن بانگ نجات می‌رسد آب سیاه درمرو کآب حیات می‌رسد   نوبت عشق مشتری بر سر چرخ می‌زند بهر روان عاشقان صد صلوات می‌رسد   جمله چو شهد و شیر شو وز خود خود فقیر شو زانک ز شه فقیر را عشر و زکات می‌رسد   رحمت اوست کآب…

شماره 549 آب زنید راه را هین که نگار می‌رسد مژده دهید باغ را بوی بهار می‌رسد   راه دهید یار را آن مه ده چهار را کز رخ نوربخش او نور نثار می‌رسد   چاک شدست آسمان غلغله ایست در جهان عنبر و مشک می‌دمد سنجق یار می‌رسد   رونق باغ می‌رسد چشم و…