دسته: مولانا

شماره 557 دل چو بدید روی تو چون نظرش به جان بود جان ز لبت چو می‌کشد خیره و لب گزان بود   تن برود به پیش دل کاین همه را چه می‌کنی گوید دل که از مهی کز نظرت نهان بود   جز رخ دل نظر مکن جز سوی دل گذر مکن زانک به…

شماره 556 جور و جفا و دوریی کان کنکار می‌کند بر دل و جان عاشقان چون کنه کار می‌کند   هم تک یار یار کو راحت مطلقست او یار ز حکم و داوری با تو چه یار می‌کند   یک صفتی قرین شود چرخ بدو زمین شود یک صفتی خریف را فصل بهار می‌کند  …

شماره 555 چونک جمال حسن تو اسب شکار زین کند نیست عجب که از جنون صد چو مرا چنین کند   بال برآرد این دلم چونک غمت پرک زند بارخدا تو حکم کن تا به ابد همین کند   چونک ستاره دلم با مه تو قران کند اه که فلک چه لطف‌ها از تو بر…