دسته: مولانا

شماره 25   من دی نگفتم مر تو را کای بی‌نظیر خوش لقا ای قد مه از رشک تو چون آسمان گشته دوتا   امروز صد چندان شدی حاجب بدی سلطان شدی هم یوسف کنعان شدی هم فر نور مصطفی   امشب ستایمت ای پری فردا ز گفتن بگذری فردا زمین و آسمان در شرح…

شماره 24   چون نالد این مسکین که تا رحم آید آن دلدار را خون بارد این چشمان که تا بینم من آن گلزار را   خورشید چون افروزدم تا هجر کمتر سوزدم دل حیلتی آموزدم کز سر بگیرم کار را   ای عقل کل ذوفنون تعلیم فرما یک فسون کز وی بخیزد در درون…

شماره 23   چون خون نخسپد خسروا چشمم کجا خسپد مها کز چشم من دریای خون جوشان شد از جور و جفا   گر لب فروبندم کنون جانم به جوش آید درون ور بر سرش آبی زنم بر سر زند او جوش را   معذور دارم خلق را گر منکرند از عشق ما اه لیک…