دسته: مولانا

غزل شماره 165   اگر آن میی که خوردی به سحر نبود گیرا بستان ز من شرابی که قیامتست حقا   چه تفرج و تماشا که رسد ز جام اول دومش نعوذبالله چه کنم صفت سوم را   غم و مصلحت نماند همه را فرود راند پس از آن خدای داند که کجا کشد تماشا…

غزل شماره 164   چو مرا به سوی زندان بکشید تن ز بالا ز مقربان حضرت بشدم غریب و تنها   به میان حبس ناگه قمری مرا قرین شد که فکند در دماغم هوسش هزار سودا   همه کس خلاص جوید ز بلا و حبس من نی چه روم چه روی آرم به برون و…

غزل ماره 163   بروید ای حریفان بکشید یار ما را به من آورید آخر صنم گریزپا را   به ترانه‌های شیرین به بهانه‌های زرین بکشید سوی خانه مه خوب خوش لقا را   وگر او به وعده گوید که دمی دگر بیایم همه وعده مکر باشد بفریبد او شما را   دم سخت گرم…