دسته: مولانا

غزل شماره 171 چون نمایی آن رخ گلرنگ را از طرب در چرخ آری سنگ را   بار دیگر سر برون کن از حجاب از برای عاشقان دنگ را   تا که دانش گم کند مر راه را تا که عاقل بشکند فرهنگ را   تا که آب از عکس تو گوهر شود تا که…

غزل شماره 170     تا به شب ای عارف شیرین نوا آن مایی آن مایی آن ما تا به شب امروز ما را عشرتست الصلا ای پاکبازان الصلا درخرام ای جان جان هر سماع مه لقایی مه لقایی مه لقا در میان شکران گل ریز کن مرحبا ای کان شکر مرحبا عمر را نبود…

غزل شماره 169   رو ترش کن که همه روترشانند این جا کور شو تا نخوری از کف هر کور عصا   لنگ رو چونک در این کوی همه لنگانند لته بر پای بپیچ و کژ و مژ کن سر و پا   زعفران بر رخ خود مال اگر مه رویی روی خوب ار بنمایی…