دسته: مولانا

رباعی شماره ۴۵۱ هم عابد و هم زاهد و هم خونریز است خونریزی او خلاصهٔ پرهیز است خورشید چو با بنده عنایت دارد عیبی نبود که بنده بیگه خیز است رباعی شماره ۴۵۲ یاری که به حسن از صفت افزونست در خانه درآمد که دل تو چونست او دامن خود کشان و دل میگفتش دامن…

شماره 220   ز بامداد سعادت سه بوسه داد مرا که بامداد عنایت خجسته باد مرا   به یاد آر دلا تا چه خواب دیدی دوش که بامداد سعادت دری گشاد مرا   مگر به خواب بدیدم که مه مرا برداشت ببرد بر فلک و بر فلک نهاد مرا   فتاده دیدم دل را خراب…

شماره 219   چو اندرآید یارم چه خوش بود به خدا چو گیرد او به کنارم چه خوش بود به خدا   چو شیر پنجه نهد بر شکسته آهوی خویش که ای عزیز شکارم چه خوش بود به خدا   گریزپای رهش را کشان کشان ببرند بر آسمان چهارم چه خوش بود به خدا  …