دسته: مولانا

شماره 244   چه شدی گر تو همچون من شدییی عاشق ای فتا همه روز اندر آن جنون همه شب اندر این بکا   ز دو چشمت خیال او نشدی یک دمی نهان که دو صد نور می‌رسد به دو دیده از آن لقا   ز رفیقان گسستیی ز جهان دست شستیی که مجرد شدم…

شماره 243   بگشا در بیا درآ که مبا عیش بی‌شما به حق چشم مست تو که تویی چشمه وفا   سخنم بسته می‌شود تو یکی زلف برگشا انا و الشمس و الضحی تلف الحب و الولا   انا فی العشق آیه فاقرونی علی الملا امه العشق فاعرجوا دونکم سلم الهوی   دیدمش مست می‌گذشت…

شماره 242   خیک دل ما مشک تن ما خوش نازکنان بر پشت سقا   از چشمه جان پر کرد شکم کای تشنه بیا ای تشنه بیا   سقا پنهان وان مشک عیان لیکن نبود از مشک جدا   گر رقص کند آن شیر علم رقصش نبود جز رقص هوا   دورم ز نظر فعلم…