دسته: مولانا

شماره 497 صوفیان آمدند از چپ و راست در به در کو به کو که باده کجاست   در صوفی دل‌ست و کویش جان باده صوفیان ز خم خداست   سر خم را گشاد ساقی و گفت الصلا هر کسی که عاشق ماست   این چنین باده و چنین مستی در همه مذهبی حلال و…

شماره 496 طرب ای بحر اصل آب حیات ای تو ذات و دگر مهان چو صفات   اه چه گفتم کجاست تا به کجا کو یکی وصف لایق چو تو ذات   هر که در عشق روت غوطی خورد ریش خندی زند به هست و فوات   شرق تا غرب شکرین گردد گر نماید بدو…

شماره 495 اگر مر تو را صلح آهنگ نیست مرا با تو ای جان سر جنگ نیست   تو در جنگ آیی روم من به صلح خدای جهان را جهان تنگ نیست   جهانیست جنگ و جهانیست صلح جهان معانی به فرسنگ نیست   هم آب و هم آتش برادر بدند ببین اصل هر دو…