دسته: غزل

شماره 606 با تلخی معزولی میری بنمی ارزد یک روز همی‌خندد صد سال همی‌لرزد   خربندگی و آنگه از بهر خر مرده بهر گل پژمرده با خار همی‌سازد   زنهار نخندی تو تا اوت نخنداند زیرا که همه خنده زین خنده همی‌خیزد   ای روی ترش بنگر آن را که ترش کردت تا او شکری…

شماره 605 ای دوست شکر خوشتر یا آنک شکر سازد ای دوست قمر خوشتر یا آنک قمر سازد   بگذار شکرها را بگذار قمرها را او چیز دگر داند او چیز دگر سازد   در بحر عجایب‌ها باشد به جز از گوهر اما نه چو سلطانی کو بحر و درر سازد   جز آب دگر…

شماره 604 هرک آتش من دارد او خرقه ز من دارد زخمی چو حسینستش جامی چو حسن دارد   غم نیست اگر ماهش افتاد در این چاهش زیرا رسن زلفش در دست رسن دارد   نفس ار چه که زاهد شد او راست نخواهد شد گر راستیی خواهی آن سرو چمن دارد   صد مه…