دسته: غزل

شماره 30   ای فصل باباران ما برریز بر یاران ما چون اشک غمخواران ما در هجر دلداران ما   ای چشم ابر این اشک‌ها می‌ریز همچون مشک‌ها زیرا که داری رشک‌ها بر ماه رخساران ما   این ابر را گریان نگر وان باغ را خندان نگر کز لابه و گریه پدر رستند بیماران ما…

شماره 29   ای از ورای پرده‌ها تاب تو تابستان ما ما را چو تابستان ببر دل گرم تا بستان ما   ای چشم جان را توتیا آخر کجا رفتی بیا تا آب رحمت برزند از صحن آتشدان ما   تا سبزه گردد شوره‌ها تا روضه گردد گورها انگور گردد غوره‌ها تا پخته گردد نان…

شماره 28   ای شاه جسم و جان ما خندان کن دندان ما سرمه کش چشمان ما ای چشم جان را توتیا   ای مه ز اجلالت خجل عشقت ز خون ما بحل چون دیدمت می‌گفت دل جاء القضا جاء القضا   ما گوی سرگردان تو اندر خم چوگان تو گه خوانیش سوی طرب گه…