دسته: غزل

شماره 384   عاشقان را گر چه در باطن جهانی دیگرست عشق آن دلدار ما را ذوق و جانی دیگرست   سینه‌های روشنان بس غیب‌ها دانند لیک سینه عشاق او را غیب دانی دیگرست   بس زبان حکمت اندر شوق سرش گوش شد زانک مر اسرار او را ترجمانی دیگرست   یک زمین نقره بین…

شماره 383   هین که گردن سست کردی کو کبابت کو شرابت هین که بس تاریک رویی ای گرفته آفتابت   یاد داری که ز مستی با خرد استیزه بستی چون کلیدش را شکستی از کی باشد فتح بابت   در غم شیرین نجوشی لاجرم سرکه فروشی آب حیوان را ببستی لاجرم رفتست آبت  …

شماره 382   ای از کرم تو کار ما راست هر جای که خرمی‌ست ما راست   عاشق به جهان چه غصه دارد تا جام شراب وصل برجاست   هر باد چغانه‌ای گرفته کو منتظر اشارت ماست   هر آب چو پرده دار گشته اندر پس پرده طرفه بت‌هاست   هر بلبل مست بر نهالی…