دسته: غزل

شماره 462 یوسف کنعانیم روی چو ماهم گواست هیچ کس از آفتاب خط و گواهان نخواست   سرو بلندم تو را راست نشانی دهم راستتر از سروقد نیست نشانی راست   هست گواه قمر چستی و خوبی و فر شعشعه اختران خط و گواه سماست   ای گل و گلزارها کیست گواه شما بوی که…

شماره 461 شاه گشادست رو دیده شه بین که راست باده گلگون شه بر گل و نسرین که راست   شاه در این دم به بزم پای طرب درنهاد بر سر زانوی شه تکیه و بالین که راست   پیش رخ آفتاب چرخ پیاپی کی زد در تتق ابر تن ماه به تعیین که راست…

شماره 460 عاشق آن قند تو جان شکرخای ماست سایه زلفین تو در دو جهان جای ماست   از قد و بالای اوست عشق که بالا گرفت و آنک بشد غرق عشق قامت و بالای ماست   هر گل سرخی که هست از مدد خون ماست هر گل زردی که رست رسته ز صفرای ماست…