دسته: غزل

شماره 498 فعل نیکان محرض نیکیست همچو مطرب که باعث سیکیست   بهر تحریض بندگان یزدان از بد و نیک شاکر و شاکیست   نکر فرعون و شکر موسی کرد به بهانه ز حال ما حاکیست   جنس فرعون هر کی در منیست جنس موسی هر آنک در پاکیست   از پی غم یقین همه…

شماره 497 صوفیان آمدند از چپ و راست در به در کو به کو که باده کجاست   در صوفی دل‌ست و کویش جان باده صوفیان ز خم خداست   سر خم را گشاد ساقی و گفت الصلا هر کسی که عاشق ماست   این چنین باده و چنین مستی در همه مذهبی حلال و…

شماره 496 طرب ای بحر اصل آب حیات ای تو ذات و دگر مهان چو صفات   اه چه گفتم کجاست تا به کجا کو یکی وصف لایق چو تو ذات   هر که در عشق روت غوطی خورد ریش خندی زند به هست و فوات   شرق تا غرب شکرین گردد گر نماید بدو…