دسته: ترجیعات

هفتم   مستی و عاشقی و جوانی و یار ما نوروز و نوبهار و حمل می‌زند صلا   هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار می‌روید از زمین و ز کهسار کیمیا   پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت دزدیده می‌نماید اگر محرمی لقا   اشکوفه می‌خورد ز می روح طاس طاس بنگر بسوی او…

هشتم   بلبل سرمست برای خدا مجلس گل بین و به منبر برآ   هین به غنیمت شمر این روز چند زانک ندارد گل رعنا وفا   ای دم تو قوت عروسان باغ فصل بهارست بزن الصلا   جان من و جان ترا پیش ازین سابقهٔ بود که گشت آشنا   الفت امروز ازان سابقه‌ست…

نهم     باز این دل سرمستم دیوانهٔ آن بندست دیوانه کسی باشد، کو بی‌دل و پیوندست   سرمست کسی باشد، کو خود خبرش نبود عارف دل ما باشد، کوبی عدد و چندست   در حلقهٔ آن سلطان، در حلقه نگینم من ای کوزه بمن بنگر، من وردم و شه قندست   نه از خاکم…