دسته: حافظ

غزل    ۳۰۶   اگر به کوی تو باشد مرا مجال وصول رسد به دولت وصل تو کار من به اصول   قرار برده ز من آن دو نرگس رعنا فراغ برده ز من آن دو جادوی مکحول   چو بر در تو من بی‌نوای بی زر و زور به هيچ باب ندارم ره خروج و…

غزل    ۳۰۵   به وقت گل شدم از توبه شراب خجل که کس مباد ز کردار ناصواب خجل   صلاح ما همه دام ره است و من زين بحث نيم ز شاهد و ساقی به هيچ باب خجل   بود که يار نرنجد ز ما به خلق کريم که از سال ملوليم و از جواب…

غزل    ۳۰۴   دارای جهان نصرت دين خسرو کامل يحيی بن مظفر ملک عالم عادل   ای درگه اسلام پناه تو گشاده بر روی زمين روزنه جان و در دل   تعظيم تو بر جان و خرد واجب و لازم انعام تو بر کون و مکان فايض و شامل   روز ازل از کلک تو…