دسته: امام خمینی (ره)

چشم بیمار     من به خال لبت ای دوست گرفتار شدم چشم بیمار تو را دیدم و بیمار شدم   فارغ از خود شدم و کوس اناالحق بزدم همچو منصور خریدار سرِ دار شدم   غم دلدار فکنده است به جانم، شرری که به جان آمدم و شهره بازار شدم   درِ میخانه گشایید…

نیم‌غمزه     پروانه وار بر در میخانه، پر زدم در بسته بود با دل دیوانه در زدم   خوابم ربود، آن بت دلدار تا به صبح چون رغ حق، ز عشق ندا تا سحر زدم   دیدار یار گر چه میسر نمی شود من در هوای او، به همه بام و بر زدم  …

گنج نهان     بر در میکده با آه و فغان آمده‏ام از دغل‏بازی صوفی به امان آمده‏ام   شیخ را گو که درِ مدرسه بربند که من زین همه قال و مقال تو، به جان آمده‏ام   سر خم باز کن ای پیر که در درگه تو با شعف، رقص کنان دست فشان آمده‏ام…