نویسنده: حامد امجدیان
-
حکمت ۲۷۳ نهج البلاغه: راضی بودن به مقدرات الهی
راضی بودن به مقدرات الهی و فرمود (ع): به يقين بدانيد، كه خداى تعالى براى بنده خود، جز آنكه در قرآن حكيم مقرر كرده، قرار نداده است، هر چند، بنده در چاره انديشى توانا و در طلب، پايدار و در حيله گرى، نيرومند باشد. و ميان بنده و آنچه براى او در قرآن حكيم…
-
حکمت ۲۷۴ نهج البلاغه: ضرورت عمل به دانستهها
ضرورت عمل به دانستهها و فرمود (ع): علم خود را جهل و يقين خود را شك مپنداريد. چون دانستيد، عمل كنيد و چون يقين كرديد، پاى پيش نهيد. راه پايدارى علم و يقين: امام عليه السلام در اين گفتار حكيمانه اش، به عالمان بى عمل اشاره كرده نخست مى فرمايد: «علم خويشتن را جهل…
-
حکمت ۲۷۵ نهج البلاغه: نکوهش طمع و دلبستگی به دنیا
نکوهش طمع و دلبستگی به دنیا و فرمود (ع): طمع تو را بر لب آب برد و سيراب ناشده بيرون آرد. ضمانت مى كند و وفا نمى كند. چه بسا آشامنده اى كه پيش از سيراب شدن، آب گلوگيرش شود. هر قدر چيزى كه مايه رقابت است، ارزشش بيش باشد، اندوه فقدانش بيش باشد.…