نویسنده: حامد امجدیان
-
حکمت ۲۲۵ نهج البلاغه: حسادت، آفت سلامتی
حسادت، آفت سلامتی و فرمود (ع): شگفتا كه حسودان از تندرستى مردم غافل اند. حسد دشمن سلامتى: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به يكى از آفات حسد اشاره كرده مى فرمايد: «در شگفتم كه چگونه حسودان از سلامتى خويش غافل اند»; (الْعَجَبُ لِغَفْلَةِ الْحُسَّادِ، عَنْ سَلاَمَةِ الاَْجْسَادِ!). «حُسّاد» جمع «حسود» است. روشن…
-
حکمت ۲۲۶ نهج البلاغه: طمع، عامل ذلت
طمع، عامل ذلت و فرمود (ع): طمعكار به دام مذلت و خوارى خويش گرفتار است. اسيران ذلّت: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه به يكى از آفات طمع اشاره كرده، مى فرمايد: «طمع كار در بند ذلت گرفتار است»; (الطَّامِعُ في وَثَاقِ الذُّلِّ). «وَثاق» به معنى بند و زنجيرى است كه اسير و…
-
حکمت ۲۲۷ نهج البلاغه: حقیقت ایمان
حقیقت ایمان هنگامى كه او را از معنى ايمان پرسيدند، چنين فرمود: ايمان شناخت است به دل و يا اقرار است به زبان و يا عمل است به اعضا. حقيقت ايمان: امام(عليه السلام) در اين كلام نورانى خود، كه بر گرفته از كلام رسول اكرم(صلى الله عليه وآله) است حقيقت ايمان كامل را…