نویسنده: حامد امجدیان
-
حکمت ۱۷۹ نهج البلاغه: لجاجت موجب سستى اندیشه
لجاجت موجب سستى اندیشه و فرمود (ع): لجاجت و ستيز، تدبير را دور مى كند. نتيجه لجاجت: امام(عليه السلام) در اين گفتار به يكى از مهم ترين آثار سوء لجاجت اشاره كرده، مى فرمايد: «لجاجت، فكر و رأى انسان را از ميان مى برد»; (اللَّجَاجَةُ تَسُلُّ الرَّأْى). «تسل» از ريشه «سلّ» بر وزن…
-
حکمت ۱۸۰ نهج البلاغه: طمع، عامل ذلت
طمع، عامل ذلت و فرمود (ع): طمعكارى، بردگى هميشگى است. بردگى جاويدان! امام(عليه السلام) در اين كلام نورانى به آثار زيان بار طمع اشاره كرده مى فرمايد: «طمع بردگى جاويدان است»; (اَلطَّمَعُ رِقٌّ مُؤَبَّدٌ). حقيقت طمع، علاقه شديد به امور مادى است كه در دست ديگران است و شخص طماع براى رسيدن به…
-
حکمت ۱۸۱ نهج البلاغه: نتیجه کوتاهی و ثمره دوراندیشى
نتیجه کوتاهی و ثمره دوراندیشى و فرمود (ع): ثمره تفريط و كوتاهى در كارها پشيمانى است و ثمره دورانديشى سلامت است. سرانجام دورانديشى: امام(عليه السلام) در اين گفتار حكيمانه خود، نتيجه تفريط و ثمره دورانديشى را در عبارتى كوتاه و پرمعنا بيان كرده مى فرمايد: «ميوه درخت تفريط پشيمانى و ميوه درخت دورانديشى…