نویسنده: حامد امجدیان
-
حکمت ۴۲ نهج البلاغه: بیمارى سبب ریزش گناهان
بیمارى سبب ریزش گناهان به يكى از اصحابش كه بيمار شده بود چنين فرمود: خداوند بيمارى تو را كه از آن شكوه مى كنى، سبب كاستن از گناهانت قرار داده. زيرا در بيمارى اجر و ثوابى نيست، ولى گناهان را مى ريزد، آنسان، كه برگ درختان مى ريزند. اجر و ثواب، حاصل گفتار به…
-
حکمت ۴۳ نهج البلاغه: وصف یاری شایسته
وصف یاری شایسته هنگامى كه از خبّاب من الارت ياد مى كرد چنين فرمود: خداوند خبّاب بن الارتّ را رحمت كند. به رغبت اسلام آورد و در عين اطاعت، مهاجرت كرد و به آنچه روزيش داده بودند، قناعت نمود و از خدا راضى بود و مجاهد زيست. مجاهدى وارسته: امام(عليه السلام) در اين…
-
حکمت ۴۴ نهج البلاغه: خوشا به حال اینان
خوشا به حال اینان خوشا به حال كسى كه همواره به ياد معاد باشد و براى روز حساب عمل كند و به آنچه روزيش داده اند، قانع باشد و از خداى راضى. خوشا به حال چنين كسان: امام(علیه السلام) در این گفتار پرمعناى خود به چهار جمله اشاره مى کند و آن را…